Wednesday, November 29, 2006

Tuesday, November 28, 2006

opluchting

Want ik kan nog t/m maart blijven werken bij Muzieklab. Centjesgewijs ben ik dus voorlopig even gerustgesteld.

Saturday, November 25, 2006

Oma's wijze raad

...na een dip komt altijd een hip

Wednesday, November 22, 2006

Het leven van een wereldreiziger...

...dat staat me wel aan.

Anderhalf jaar geleden voor de tweede keer in Thailand geweest, in september 2005 een weekje Amerika gesnoven, tussendoor een paar daagjes Berlijn en London en vorige maand de vlucht naar Peru geboekt. Maar dit alles is nog niet genoeg.

Gisteren heb ik met Lotje een vlucht naar Faro (Portugal) geboekt voor een weekje weg. Lissabon staat in ieder geval op de planning en wie weet bezoeken we ook nog even sizzeling Sevilla in Spanje. Ik moet mijn Spaans tenminste goed bijhouden!!

Ik ben benieuwd wanneer mijn volgende avontuur gepland staat en wie er dan met mij mee gaat.

Estudiar español



Me llamo Marilot y hoy estudio español.

treinavontuur

Ik ga al jaren met de trein, als je in Maastricht woont dan moet je wel om een beetje Nederland te zien. In al die jaren treinen heb ik al veel gezien en meegemaakt; mensen die flauwvallen, vast zitten tussen de deur, als stukjes vlees op de rails liggen, gillende kinderen, kinderen in bagagerekken, melige conducteurs, handrem-stop en veel vertragingen. Maar vandaag was de kers op de slagroom op de taart van mijn treinavondturen.

Ik ben aan de telefoon met een vriendin, de perikelen aan het bespreken van de stukgelopen relatie van een andere vriendin, al voordat ik in de trein stapte. Ik stap de trein in en zoek een mooi plekje naast een aardig uitziende 55+ meneer die zit te lezen. Na een paar minuten bellen vraagt hij 'ben je nog lang aan de telefoon?' dus ik antwoord dat het inderdaad nog wel even gaat duren en check nog even of ik niet toevallig in een stilte-coupe zit, dit is niet het geval. Ik wijs hem (vriendelijk) hierop en ga vrolijk verder met bellen. Zijn reactie luidde iets als 'als je niet ophangt gaan er klappen vallen' ik wijs hem, ondertussen geschrokken en boos dat er echt geen klappen gaan vallen en dus ga ik verder met bellen. Dan staat deze, inmiddels niet meer zo aardige man, op, pakt mijn tas en hangt hem uit het raam. Snel zet ik mijn telefoon uit, pak mijn tas terug en bel vervolgens weer naar de vriendin en ga al lachend (want dit is echt te bizar!!) op zoek naar de conducteurs. Nadat de chef-conducteur de man heeft gewezen op zijn gedrag, dat hij niet het recht in eigen handen mag nemen en wat heen en weer gediscussieer vraagt naar zijn treinkaartje. De man wil niet zeggen waar hij heen gaat waarop de chef, na enkele malen proberen, de deur van de coupe dicht doet en op slot draait met de boodschap 'u gaat in ieder geval naar Venlo'. Omdat een conducteur niet mag ingrijpen wanneer degene in kwestie niet op heterdaad betrapt wordt, moest de deur alweer snel open maar mijn punt was gemaakt.

na de conducteurs bedankt te hebben heb ik mijn fiets opgezocht en vrolijk mijn telefoon gepakt en mijn gesprek met Joke voortgezet…